در بازار کتاب: گاندی، گونه ای زندگی… و چند نقد و نظر

بازخوانی ی نقادانه ی گاندی در کتابی تازه:

________________________________

گاندی، گونه ای زندگی… و چند نقد و نظر

________________________________

وقتی نشانه های حرص، بی اخلاقی، خشونت و تمرکز “ثروت و قدرت” را می بینیم و در اخباری که می شنویم، مشکل را تقریبا همان مشکلی می بینیم که گاندی در یک قرن پیش می دید و برایش آستین بالا می زد، می فهمیم که باز هم باید از زبان او و در باره ی او بشنویم و تامل و نقدش کنیم. شاید بتوانیم گامی کوچک در مسیر رفع مشکلات مان برداریم.

هنر خوب گوش دادن و خوب سخن گفتن، فرهنگ آشتی، فرهنگ “خواستن رفاه برای همه”، فرهنگ «خود را کامل ندیدن»، و همیشه شاگرد حقیقت بودن و، … گاندی را در صدر معلمان جهان می نشاند.

کریشنا کری پالانی در این کتاب او را بخوبی معرفی کرده و هر جا که لازم دیده، به نقدش پرداخته است.

نوشته هایی برجسته از جرج اورول، رومن رولان، نلسون ماندلا و … در مورد مهاتما در کتاب آمده است.

کاری دیگر از این کمترین در نشر قطره

                 

 

(در بازار کتاب موجود است)

خواننده‌ی گرامی،– به نقد و نظرتان در همین زیر، خوش‌آمد گفته می‌شود، چون ارزش‌آفرین و  مددکار  رشد اندیشه است!– می‌‌‌توانید مشترک سایت شوید، با دادن یک ایمیل (در زیر همین نوشته).

–  آدرس کانال تلگرام: www.telegram.me/GahFerestGhKeshani

– پروفایل کامل تر در سایت کاوچ سرفینگ:   www.couchsurfing.com/keshani 

برای اشتراک در خبرنامه و دریافت مطالب از طریق ایمیل، ایمیل خود را اینجا وارد کنید.

3 دیدگاه در “در بازار کتاب: گاندی، گونه ای زندگی… و چند نقد و نظر

  1. حضور محترم استاد گرامی جناب آقای کشانی
    سلام و عرض ادب می کنم.
    کتاب ارزشمند “گاندی: گونه ای زندگی” را خواندم و مثل همیشه از ترجمه ی روان و محتوای قابل فهم تنظیمی کتاب، حظ وافر بردم!
    کسی که قلم به دست دارد و ساخت های تازه ای از جهان را رقم می زند، کاری الهی می کند. جایی خواندم “فقط مرکب و قلم نویسندگان است که به خون شهید رجحان دارد”، و کیست که نداند مقصود، آن قلمی است که قدمی را برای صلاح بشر برمی دارد و هدفش اصلاح و تماشا دادنی تازه از جهان خراب ماست، بگذریم…
    اما چند نکته:
    کتاب زندگینامه را اندکی باید تنوع بخشید تا خسته کننده نشود. به نظرم جا داشت که مختصری بیشتر به این موضوع توجه می شد و به خواننده فرصت فکر کردن بیشتری می دادید. گاهی پاساژ دادن در متن، نوعی احیا کردن خواندن است، شاید مثلا بهتر می بود که کتاب در دو مجلد تنظیم و چاپ می شد و اشتیاق تمام کردن اولی و رسیدن به مجلد دومی تقویت و حسی قدرتمندانه تر به خواننده انتقال می یافت. البته اگر آن دو جلدی شدن تحقق می یافت ای بسا این کتاب ارزشمند، قابل حمل و راحت تر هم در دست قرار می گرفت.
    شیوه ی پانویس دادن ها در کتاب را کاری جالب می دانم، چون کتاب صفحات زیادی داشت و خود من، معنی بعضی کلمات یا موضوعات مطروحه را فراموش می کردم.
    بخش تاملاتی بر گاندی با نوشتارها و گفتارهای نویسندگان و اشخاص نامدار درباره ی شخصیتی تاریخساز چون گاندی که بیش از هر فرد دیگری به قضاوت اعمال خود می پرداخت و به اشراف قابل توجهی از خصوصیات روحی خود رسیده بود به همراه تصاویر تاثیر گذار قسمت پایانی، فضای بسیار خوبی به کتاب داده است.
    به قول فرمایش جنابعالی: “امید که بارقه هایی ای از شور و شعور گاندی به همه ی ما ارزانی شود”.
    در انتظار آثار بعدی شما…
    قلم تان مستدام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *